De laatste loodjes wegen.....................

Here we go again, and yes it´s only 5 days before my plane takes of to Vancouver.

Wat een gedoe al die moeilijke buitenlandse woorden, maar met een woordenboek op school lukt het al aardig al zeg ik het zelf.
Ja de laatste crew bijeenkomst hebben we ook gehad en met z´n allen op de foto, wat een team staat daar.
Als laatste de benodigde bijzonderheden gehoord en de laatste vragen kunnen stellen. we gaan goed voorbereid op reis, het avontuur kan beginnen.
Op de lokatie waar ik normaal werk worden ze ook al een beetje zenuwachtig te, komt dat soms doordat ik begin te stressen, kan me niet voorstellen ben toch de rust zelve.
Volgende week alleen nog werken op maandag en dan rustig toe werken naar de reis.
See you soon and the best.
Jeroen.

Olympische Winterspelen 2010

Ja daar ben ik weer. Op woensdag 13 januari als niet echte voetbal fan de grote crew bijeenkomst gehad in de Kuip te Rotterdam.
Wat een omgeving om de gehele crew van zowel Albron als Randstad te begroeten.
Ruim 300 mensen waren hierbij aanwezig met als speciale gaste onze miss Olympic Erica Terpstra.

Door middel van een waardige Olympische speech werden we nog enthouisiaster als we dat al niet waren. We werden op onze verantwoordelijkheden gewezen en de mensen van Heineken lieten zich ook niet onbetuigd. Wat te doen bij calamiteiten, hoe met elkaar om te gaan en ons als waardige vertegenwoordiger/ster van Nederland, Heineken, Albron en Randstad te gedragen.
Dat is natuurlijk vanzelf sprekend.

De crew kleding werd door 3 leden geshowed en natuurlijk werden de laatste virtuele beelden getoond van het HHH.
Op het laatste moment moesten er nog enkele formulieren aangevraagd worden zoals een werk vergunning.
Hebben wij niet in een ver verleden Amerika en dus ook Canada ontdekt.
Zijn wij als Nederlanders dan geen ere burgers van dat grote continent?
Waarom dan een werkvergunning aanvragen, of zijn ze soms bang dat we niet meer weggaan?
Het formulier invullen bezorgde mij ook hoofdbrekens, als Engels niet je sterkste taal is hebben ze de vragen ook in het Frans gesteld.
Wat ze allemaal wel niet willen weten, je hele familie wordt door gelicht. Valt me mee dat ze mijn gewicht niet willen weten.
En geef maar geen ja als antwoord op de vragen die ze stellen want dan is het over, goodby and see you later.
Tot zover weer bijgewerkt, tot de volgende keer.

jeroen.

Vancouver

Nu dat ik dit stukje typ gaat er een natte sneeuwbui over Kampen, wat een sneeuw hebben we gehad he, sinds jaren. En in Vancouver moeten ze de sneeuw in laten vliegen. Hadden we eerder moeten weten, we hadden nog wel iets over. Ook het strooizout was op en dus dan maar gaan strooien met badzout met lavendel geur. Een ieder dacht dat de lente weer in het land was.

Maar nu begint het dan echt te kriebelen, nog 1 week vanaf nu en dan mag ik aan 1 van de grootste uitdagingen van mijn leven beginnen. Kan niet wachten, kan de tijd niet een beetje vooruit gezet worden.

Op dit moment zijn de kwartiermeesters al in Canada, het HHH krijgt vorm en ook de keukens zijn per boot aangekomen.
We hebben als Albronners de schone taak om een ieder die het HHH bezoekt te voorzien van hoogwaardige maaltijden en drankjes. gaat ons zeker lukken.

Mijn koffer ook maar eens van zolder gehaald, mag 46 kilo bagage meenemen, truien, sokken, hemden, sneeuw schoenen en al wat je nodig zou kunnen hebben.
Hoop dat er een goede wasserij in de buurt is want de was in het bad doen met douche schuim is erg primitief.

Ga zeker proberen om iets van het land te zien maar er tussen leven is toch ook uniek.

Mijn cursus Engels begint ook al zeker vruchten af te werpen, See you soon and good by.

Jeroen.

Vancouver

Wie, ik
Wat, Olympische Winterspelen
Waar, Vancouver, Canada
Wanneer, februari 2010

Hoe? gewoon vragen, nadat ik vernomen had dat Albron opnieuw de catering ging verzorgen op de olympische spelen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en gereageerd. Was er voor mij misschien ook wel een plekje in de Olympische bobslee?
Helaas vol, maar misschien over 2 jaar in Londen, want wat is nu 2 jaar op een mensen leven.
Maar wat schetst mijn verbazing, na 2 weken een reactie of ik nog mee wil, wat een vraag natuurlijk wil ik mee. Na een gesprek en wat heen en weer gebel eindelijk het verlossende telefoontje. Ik kan gaan pakken.

Nu komen dan ook de eerste uitdagingen, geen paspoort, ga toch niet buiten Europa op vakantie, nog nooit gevlogen, maar daar kan ik wel aan wennen de reis duurt nl. ongeveer 9 uur. Ligt er wel aan of we wind mee of tegen hebben anders kan het wel een aantal uren schelen.

Nu dan eerst maar het Internet afzoeken naar berichten over Beijing, hoe het daar was, het moet een grote uitdaging geweest zijn en nu dan weer het zelfde in Canada.

Wat een organisatie gaat daar aan vooral met als enige verschil dat ik er dit jaar ook bij mag zijn, samen met ongeveer 30 Albron collega's

Mijn ideeën wisselen per internet bezoek en maken me alleen maar enthousiaster er nieuwsgieriger.

Op 19 november de eerste crew bijeenkomst, kennis maken met mijn mede Vancouverianen en de eerste berichten over het Holland Heineken Huis. Er wordt een video presentatie gehouden over hoe het HHH gaat worden, de beelden overtreffen mijn stoutste verwachtingen, zou het in het echt ook zo zijn of wordt het nog veel indrukwekkender?
Ben ik te enthousiast of is dat niet mogelijk?

Volgens de oud Olympianen zal het een feest van werken worden. Samen met mijn collega's en de vrijwilligers gaan we voor ongeveer 50.000 gasten de catering verzorgen. Ook voor mij is dat een wereldse uitdaging.
Nu dan ook nog maar gauw een cursus Engels bij de bieb opgehaald zodat ik goed gebekt in Canada aankom.
Hallo hoe do joe do? i am Jeroen, kok from Holland. Ik ben working in the Holland Heineken Huis, zie yoe later.

Jeroen.

Vancouver

Ja daar gaan we dan, op 5 februari aanstaande op weg naar een van mijn grootste uitdagingen in mijn leven tot nu toe. De olympische Winterspelen in Vancouver. Na ruim een half jaar gewacht te hebben is het bijna zover, ik ga samen met 28 collega's het eten verzorgen voor ongeveer 50.000 gasten in het Holland Heinekenhuis. Wat een uitdaging, maar het zal een hard werkende vakantie worden. Er zullen meerdere restaurants gecreerd worden en alle diners zullen bestaan uit een variatie van hoogwaardige culinaire ingredienten. Ik heb er erg veel zin in en laat me verrassen over het hoe en wat daar in het verre canada.