Op de wijs van `´Een ballon, een ballon, een ballonnetje

Een tomaat, een tomaat, een tomaatje, een tomaatje, dat ligt op de bank, en nu wassen en nu snijden en ...................................
Ja dat doen we nou hier in het Vancouver van de Olympische spelen.
10 dozen gisteren en 10 dozen vandaag, en dat is nog niet alles ook de komkommers ontbreken niet.
De messen en ons humeur hebben er zeker onder te lijden, snijden, snijden en nog eens snijden, maar je moet maar zo denken we zijn erbij, en hoe.
En ik maar denken dat Sonja bakker op haar retour was, maar hier in Canada leeft ze volop voort gezien het aantal tomaten en komkommers dat elke dag op gaat. En niet te vergeten de vele zakken sla.
De Chinees die de sla levert heeft vast en zeker zijn hele familie opgetrommeld inclusief opa, oma, zus, broer, neef, nicht etc. om te wassen, snijden en in te pakken.
Hij heeft nu ook geen ossenwagen meer maar een bakfiets. Doen we toch nog een beetje aan ontwikkelings samenwerking.

Verder gaat alles goed en vandaag, donderdag is om 16.00 uur het HHH officieel geopend, vanavond al de eerst gasten mogen ontvangen in de diverse restaurants.
Het geheel ziet er erg gelikt uit en zelfs Erica is zeer in haar nopjes, we hebben met z´n allen even geknuffeld om de zaamhorigheid te vergroten, mocht die nog niet aanwezig zijn.

Vandaag nog een aanvraag gehad voor een rechtstreeks radio interview met de NCRV aanstaande zaterdag ochtend om 9.00 uur Nederlandse tijd, hier dus 0.00 uur. Dus laat slapen gaan.
Ook op de foto geweest met mister studio sport Humberto Tan, leuk en goed dat hij ven de gelegenheid nam om naar de keuken te komen.

Verder heeft het hier de gehele dag geregend, kunnen jullie niet een beetje van de bij jullie gevallen sneeuw hierheen sturen, we zitten er on te springen.
Vallen we nog niet genoeg op op onze geel met blauwe fietsen hebben we vandaag een groene poncho gekregen. Gespot een groen klein Vancouveriaans vrouwtje, je hebt ze ook in de vorm van een Vancouveriaanse mannetje.

Morgen de grote openings ceremonie, en dan gaan we los, we spreken elkaar weer en geniet van de beelden uit Vancouver. Doei.

Jeroen.