Zo, zo

Heb je net je diploma gehaald laten ze je alleen in het diepe spartelen, bedankt fijne collega´s.
Ja daar sta je dan vanmorgen met volle moed beneden om per fiets naar het Holland Heineken Huis te gaan, tussen de druppels door, want de meeste regen valt er toch naast eerst je fiets bij de N.S. stallen en dan ontbijten.

Wat blijkt gaan mister Lotus en Clint vanmorgen naar het restaurant bij het grote podium en ik, nee hoor blijf maar lekker beneden je dingen doen. Ok dan maar weer, kun je ook met niemand ruzie krijgen alleen met jezelf maar dat scheld zo moeilijk.

Best druk geweest met van alles en nogwat en de dag vloog als het ware voorbij. Tegen 4 uur was ik klaar dacht ik, dus nooit meer denken komt Karel met nog een klein klusje. 300 croutons voor vanavond maken, bon chef doen we, samen met Clint die ondertussen weer terug was gekomen en Stoof die niet naar de Olympic Club hoefde zijn we aan het karwei begonnen.
Zijn we bijna klaar komt Karel even melden dat het waarschijnlijk niet door gaat, al het werk voor niets en werk verschaffing, nee hoor gebruiken we ze toch gewoon morgen.
Ben benieuwd.

En het schaatsebn nog gezien, wat een afgang of niet dan, verkeerde wissels, samboni die het niet doet, valse starten, blokjes die de verkeerde kleur hebben, een deur die open staat, flitsen bij de start, een couch die het ook al niet goed doet en noem het maar op. Wat voor een smoes wordt er nu dan weer uit de hoge Beremuts getoverd. Maar misschien een bronzen medaille, toch een pleister op de wonden.

Maar dan is er ........................Nicolien, op zo´n vereedelde surfplank surfde ze glansrijk langs de vlaggen naar beneden, opo weg naar een onverwacht maar wel gehoopt goud, en wat voor goud, klasse meid het is je zeker gegund. En dus vanavond weer huldigen in het HHH.

Morgen nog even gauw voor de 2e keer in mij leven een vluchtje met een watervliegtuig maken. Ben benieuwd doe mijn zwembroek alvast aan je weet nooit of we misschien met dolfijnen kunnen gaan zwemmen.

Tot horens, Jeroen