De Olympische Winterspelen in Vancouver 2010

Ja ga je het al missen?

2010-03-07T03:39:00.001-08:00

Ja en nu ben je in Nederland en gaat het al weer kriebelen?
Af en toe denk ik wel weer eens wat ik om deze tijd in Vancouver deed. Tomaten en komkommers snijden of slapen, je weet dat het voorbij is maar toch mis ik af en toe het samen zijn met je collega's, niet dat ik niet blij ben om weer thuis te zijn maar je hebt toch met je collega's van Albron ruim 1 maand opgetrokken. Dat vergeet je niet zomaar.

We wachten maar op de aankomende reünie, maandag 8 maart weer aan het GEWONE werk, op lokatie zullen ze ook zeker erg nieuwsgierig zijn naar de verhalen, van het werk zal dus de eerste uren weinig te recht komen.
De jetlag begin ik aardig onder controle te krijgen, en verder
krijgt het gewone Nederlandse leven weer zijn verloop.

Aan iedereen die mijn blog gelezen heeft wil ik mijn dank uitspreken. Hoop dat jullie er allemaal plezier aan beleefd hebben om onze ervaringen en belevenissen mee te beleven.
Ik heb er erg veel plezier aan beleefd om de blog bij te houden.

Voorlopig zal dit mijn laatste bijdrage zijn aan dit geheel, als er nieuwe ontwikkelingen zijn zal ik deze zeker melden, het ga jullie allemaal goed en tot later.

Groeten Jeroen alias Vippie.

Thuis

2010-03-03T20:03:00.000-08:00

Ja daar sta je dan met je goede gedrag, na een voorspoedige reis van 9 uur en een onrustige nacht sta je op Schiphol oog in oog met je dierbare.
Zij in Nederland en jij nog in niemandsland, met alleen een glazen wand die je scheid.
Wachten op de bagage die maar niet komt, eindelijk een bekende koffer, helaas er worden meer dezelfde koffers gemaakt, nog even gauw een foto van je collega's waar je ruim 4 weken mee op hebt getrokken en je koffers zijn voorbij.

Opletten en weer wachten, en dan eindelijk, gauw afscheid nemen van je meest directe collega's en dan, nog iets aan te geven, ja natuurlijk de Uggs maar gelukkig is de douanier met iemand anders bezig dus maar gauw doorlopen.

Je hebt alleen nog maar oog voor je dierbare en vergeet al het anders om je heen, welkom geheten worden met een cake met het opschrift WELKOM THUIS in fleurige kleuren doet je beseffen dat het gewone leven weer zijn aanvang neemt.
Nog even langs de stand van Heineken om een aandenken aan deze uitdaging mee te mogen nemen, een collectors item en dan naar huis.

Nog even een verdwaalde, ook zoekende collega de hand gedrukt en dan naar de wachtende auto voor de reis naar huis, even nog gauw een kopje echte Hollandse sterke koffie en dan...............

Je bent echt weer thuis als je op de snelweg in de file komt, de medepassagiers beginnen de eerste vragen op je af te vuren en langzamerhand komen de herinneringgen weer boven, "wat heb je meegemaakt, zou je weer gaan, ben je moe,heb je veel foto's, heb je honger, had je leuke collega's, hoe was het hotel, en nog vele andere vragen zullen volgen.

En dan eindelijk thuis, welkom geheten door een groot bord dat voor het raam hangt en slingers in de kamer, voel je je direkt weer thuis, jou stoel, jou kopje, jou pantoffels en de rest.
En dan komt voor de thuis blijvers het grote moment, zou er nog een souvenir in de koffer zitten, mijn dochters konden niet wachten,""papa wat is de code van je slot"?
uitpakken en ja hoor daar zijn ze de langverwachte Uggs, is het de goede maat bij de juiste kleur? goed gegokt, gelukkig er kijken me 2 stoere meiden dankbaar aan. Doen jullie er voorzichtig mee???

De verdere souvenirs worden verdeeld onder de armen, de rechter en de linker en het uitpakken komt tot z'n einde, de was in de mand en de kapotte koffers (KONDEN DENK IK NIET TEGEN DIE TURBULENTIE) leeg weer naar zolder voor een volgende uitdaging.

De aan jou geadresseerde kaarten gelezen en de familie even telefonisch op de hoogte gesteld van de terug keer van de verloren zoon/dochter.
En dan de eerst telefoonjes, met telkens weer dezelfde vragen, hoe was het, ga je nog een keer, ben je moe, denk dat ik een bandje inspreek.
Maar mooi om te zien dat de dierbare om je heen mee geleefd hebben met dit ook voor hen voorbije avontuur.

En dan langzaam proberen om de tijd van slapen uit te stellen tot tenminste 22.00 uur en dan naar een veel te klein bed.
Na 1 maand van slapen in een mega groot bed wordt het weer aanpassen, ga eens een stukje opzij, mag ik ook nog een stukje dekbed, snurk niet zo wil je.
En dan lukt het niet om de slaap te vatten, op de wekker wordt het 1 uur, 2 uur, 3 uur etc.
Je ligt te draaien en naast je hoor je slaperig (zij wel) kun je niet slapen? nee en dus maar naar beneden met een lekkere kop Senseo aan je blog werken. Misschien vanavond maar als het hier net zo gaat als in Vancouver komen er nog een aantal onrustige nachten aan.

Als laatste aan dit lange bericht nog even het volgende:

Karel bedankt in het gestelde vertrouwen en het waren 4 geweldige weken, zou het zo weer doen.
Tufan (moorkoppie),TIJGER heb het samen met jou erg naar de zin gehad, gaan we samen nog een keer met de trein weg?
Rene K. ( mister lotus), lekker samen aan een uitdaging kunnen en mogen werken, en denk nog maar een keer terug aan die BUTTER oorlog.
Rene B,(Opa) wat een tomaten hebben we weg gesneden hè, je zou er bijna van gaan dromen.
Collin (Clint), ga het samen fietsen en een biertje drinken nog missen, heb nu al afkick verschijnselen.
Francois (Stooffie), Wat een samen werking jij in de warme- en ik in de koude keuken, en dat stooooooooooooooofvlees, lekker hoor.
John Willemn, je was een wereld kamer genoot, op naar de volgende uitdaging, Londen?

EN VOOR EEN IEDER DIE IK OP DIT MOMENT BEN VERGETEN, BEDANKT VOOR ALLES EN HET GA JULLIE ALLEMAAL GOED, TOT BIJ DE OLYMPISCHE REÜNIE.

Jeroen alias Vippie.

Eindelijk thuis

2010-03-03T11:13:00.000-08:00

Ja hoor het is voorbij, het waren bijzondere weken.
Maar eerst gisteren even doorlopen, na de hard werkendemaandag komt de vrije dinsdag, de dag van vertrek.
Om half elf beneden om samen met Clint naar down town te gaan, maar de plannen wijzigen en we besluiten naar Stevensten, een oud visserijplaatsje te gaan samen met Opa(Rene B), Stoof(Francois), Mister Lotus(Rene K), Clint(Collin) en Vippie(ondergetekende).

Na een busrit van ongeveer 1 uur komen we aan en gaan we eerst even een klein rondje doen, we komen erachter dat we ook nog niet ontbeten hebben dus een restaurant wordt gezocht en gevonden.
Fish en chips lekker hoor, samen met het overheerlijke Canadese Biertje, heb nog nooit van mijn leven ontbeten met bier maar is me goed bevallen.

Na het ontbijt/lunch verhaal is het nog te vroeg om terug te gaan naar het hotel, we gaan pas om 5 uur weg dus zetten we het maar even op een lopen om de tijd te doden.
Je kunt zelfs haring vangen met een hengel of niet Rene, opa.

Dan met de bus terug naar het hotel echter mister Lotus blijft achter in het HHH hij gaat pas morgen terug naar Nederland, jammer maar we wensen je een goede reis.
Afscheid nemen doet af en toe een beetje......................we bellen je we;l wakker als we in Nederland aankomen.

Dan om 5 uur in de bus naar het vliegveld, inchecken en door de douane, Jeroen nog op de foto met een beer en nog even gauw tax free geshopt.
Nog gauw een biertje en dan aan boord, het begin van de reis verloopt voorspoedig en iedereen probeerde de slaap te vatten, echter mij lukt het in het geheel niet.
Turbulentie is ook onderweg dus riemen vast.
Valt achteraf mee en dan een goede reis komen we 3 kwartier eerder aan in Nederland.

Alleen maar zon onderweg, maar dat kan ook niet anders op 10 kilometer hoogte en bij min 56 graden.
Het eten en drinken waren weer KLM waardig en we kunnen van boord, Karel nog van harte met je verjaardag.
Hele hordes familie staan ons op te wachten en na het verkrijgen van onze bagage kunnen we de familie gaan begroeten na eerst afscheid genomen te hebben van de collega's.

Hè hè eindelijk op weg naar huis en dan komen de verhalen los...............

Tot later, Jeroen.

Het waren 2 fantastische dagen..................

2010-03-01T17:57:00.000-08:00

Ja vandaag maar even inhalen wat ik gisteren ben vergeten te vertellen,
wat een 2 bijzondere dagen.
Eerst zondag de laatste dag van de spelen, wat een raar gevoel geeft dat bij ons allemaal.
De gehele dag al een beetje aan het opruimen geweest en ja Karel de croutons kwamen er ook weer aan, weer therapie soms............

Ook de rijgen van de spiezen was vooral aan Stoofie besteed, lekker rijgen gaat je goed af je bent er nu zo langzamerhand zo bedreven in geworden.
Tegen 17.30 uur zijn we vanaf de VIP tribune in het Holland Heineken Huis de sluiting ceremonie gaan bekijken, Loejo over 2 jaar mag je weer dus nu niet emotioneel worden, is nergens voor nodig meid.

De sluiting was een groot feest van traditionele gebruiken afgewisseld met hedendaagse muziek.

De toespraken van de 2 hoofdrolspelers in het geheel brachten veel emotie los toen de overleden sporter werd herdacht, zelf liepen de rillingen mij over de rug en je ook zeker bij mij begonnen de tranen op te wellen, sterk blijven Vippie.

Na 20.00 uur was het HHH leeg en konden we beginnen met het afbouwen, als eerst moesten we de omheining van de ceremoniehal ontdoen van zwart plastic, dit zat over de reclame geplakt, had maar laten zitten die reclame die er onder vandaan kwam stelde ook niet veel voor, maar ja het is erop gekomen en moet er ook weer af, wat een .......klus maar geklaard.

Ook de keuken inventaris van beide restaurants kwam naar beneden en zouden maandag verscheept worden in containers van Boels.
Om 23.00 uur begon voor alle crew leden een groots feest, als eerste kregen we een bedank speech van een van de heren van Heineken en daarna kwam onze knuffel beerin Erica om ons ook vooral te bedanken, ze gaat ons nog missen vertelde ze en we mogen allemaal bij haar komen wonen, hoop dat je op stand woont Erica want we komen eraan.

Het feest en de gratis consumpties kwamen over de bar, geschonken door het voltallige Management team van het HHH, weten jullie ook eens wat de barmensen meemaken als er een paar van die lallende mensen voor je staan en bier willen.
Klasse mannen en vrouwen goed gedaan.

Alleen een minpuntje moet mij zeker van het hart er was niet voor live muziek gezorgt, we hebben toch maar mooi 120.000 bezoekers gehad dus Guus waar was je nou, en de DJ van de avond snapte er ook niet alles van dacht ik zo..............jammer maar in Londen nieuwe kansen.

Vanochtend maandag morgen...............
En ja hoor de fontein schuimt, na een jerrycan van 20 liter zeepsop is het dan toch nog gelukt, wat zullen die Canadezen met plezier aan ons terug denken als ze die 60.000 liter water uit die fontein moeten halen..............laten ze blij zijn dat het geen oranje zeepsop was want kleurstof geeft vlekken en die krijg je er niet meer uit.
Maar in Londen hebben we een grotere uitdaging want wat stroomt daar door de stad......en voor dat je die oranje hebt heb je heel wat kleurstof nodig.

We hebben met z'n allen de containers van Boels ingeruimd met de cateringspullen en om 15.00 uur was de klus geklaard. Klasse jongens en bedankt voor jullie inzet.
Verder de dag vrij om de koffer in te pakken maar deze kan niet meer dicht, wat nu...........
Morgen nog even naar down town en dan eindelijk naar huis, ik verlang naar sneeuw dus bewaar even wat in de vriezer.

Groeten uit een Olympisch loos Vancouver, Vippie Jeroen.

P.S. Toef 2 liter water en een halve bus douche schuim doet ook wonderen maar je krijgt vast nog een andere kans.

Vliegen........................

2010-02-27T16:32:00.000-08:00

Ja hoor ik ga weer vliegen en hoe, in zo´n klein 1 motorig kistje en deze vertrekt ook nog vanaf het water. Als we weg gaan bij het hotel regent het, we hebben dus boven en onder water gaat nog wat wordeen.
Had ik nou maar mijn duikbril meegenomen en mijn onderwater camera, maar helaas.

Ja dat voor de 2e keer in mijn leven in een plane, maar dit wordt echt vliegen, met turbulentie en al.
Eerst een half uur in de sky train en een snel ontbijtje, zalm, lekker hoor.

Dan inchecken en door de controle, alles begint natuurlijk te piepen als ik door het poortje moet, veiligheids schoenen zeg ik, ja hoor maar uit dat spul en voelen maar.

Ik ben gelukkig niet de enige die dit ondergaat maar je moet wel anders vlieg je eruit.
Dan aan boord van dat waterding, ik zit bij de deur aan het raam, kan alles goed overzien en achter mij liggen 2 roeispanen voor als we pech krijgen, wat gaan we daar dan mee doen, roeien...........................

Vanuit het vliegtuig hebben we een machtig mooi uitzicht over Vancouver down town en de eilanden om ons heen.
Ergens midden in de vlucht zie ik opeens enkele walvissen maar ben zelf eigenlijk ook te laat om een foto te maken dus het schreeuwen door het vliegtuig heeft ook weinig zin.
Wel nog even gauw een foto gemaakt maar kunnen ook....................zijn.

Ook het monster van Loch Vancouver gespot, wat zou dat nou zijn................
Gaat die canadian Indiana Jones ook nog eens lekker laag vliegen, fijn denken wij alle kun je mooie foto´s maken, trekt die maloot opeens op, ik wist meteen weer wat ik als ontbijt heb gehad, zalm.
Wel lekker goedkoop als je er 2 keer van kan genieten en nu is ie lekker warm.

Wat een dag en het is me erg goed bevallen.
Spreken elkaar later weer, groeten uit een nat Vancouver met brons voor de heren ploegen achtervolging met een Olympische record, hoe kan het verkeren groet ik jullie allen.

Jeroen

Zo, zo

2010-02-26T18:58:00.000-08:00

Heb je net je diploma gehaald laten ze je alleen in het diepe spartelen, bedankt fijne collega´s.
Ja daar sta je dan vanmorgen met volle moed beneden om per fiets naar het Holland Heineken Huis te gaan, tussen de druppels door, want de meeste regen valt er toch naast eerst je fiets bij de N.S. stallen en dan ontbijten.

Wat blijkt gaan mister Lotus en Clint vanmorgen naar het restaurant bij het grote podium en ik, nee hoor blijf maar lekker beneden je dingen doen. Ok dan maar weer, kun je ook met niemand ruzie krijgen alleen met jezelf maar dat scheld zo moeilijk.

Best druk geweest met van alles en nogwat en de dag vloog als het ware voorbij. Tegen 4 uur was ik klaar dacht ik, dus nooit meer denken komt Karel met nog een klein klusje. 300 croutons voor vanavond maken, bon chef doen we, samen met Clint die ondertussen weer terug was gekomen en Stoof die niet naar de Olympic Club hoefde zijn we aan het karwei begonnen.
Zijn we bijna klaar komt Karel even melden dat het waarschijnlijk niet door gaat, al het werk voor niets en werk verschaffing, nee hoor gebruiken we ze toch gewoon morgen.
Ben benieuwd.

En het schaatsebn nog gezien, wat een afgang of niet dan, verkeerde wissels, samboni die het niet doet, valse starten, blokjes die de verkeerde kleur hebben, een deur die open staat, flitsen bij de start, een couch die het ook al niet goed doet en noem het maar op. Wat voor een smoes wordt er nu dan weer uit de hoge Beremuts getoverd. Maar misschien een bronzen medaille, toch een pleister op de wonden.

Maar dan is er ........................Nicolien, op zo´n vereedelde surfplank surfde ze glansrijk langs de vlaggen naar beneden, opo weg naar een onverwacht maar wel gehoopt goud, en wat voor goud, klasse meid het is je zeker gegund. En dus vanavond weer huldigen in het HHH.

Morgen nog even gauw voor de 2e keer in mij leven een vluchtje met een watervliegtuig maken. Ben benieuwd doe mijn zwembroek alvast aan je weet nooit of we misschien met dolfijnen kunnen gaan zwemmen.

Tot horens, Jeroen

Ik heb ze hoor

2010-02-25T18:45:00.001-08:00

Het jaar van de Os

2010-02-25T18:25:00.000-08:00

Wat blijkt voor de Chinese dierenriem ben ik geboren in het jaar van de Os en laat die dag nou net vandaag vallen.
Shappy Oera Oera, ben je zonder dat je het weet weer een jaar ouder, wat een dag zal me dat worden samen met mijn vrienden van Albron.

Lekker gebakje was dat, bedankt vrienden.

Ben ik toch verdorie de bloemen vergeten in het HHH, hoop dat ze er morgen nog staan want je weet maar nooit met al die buitenlanders daar in Richmond.
De rest van de presentjes mogen jullie wel op schiphol geven hoor want anders past mijn koffer niet meer dicht.

Lekker opgestaan en samen met Clint, J W en Karel naar de crew ruimte gefietst, o ontbeten en rustig aan de gang gegaan.
Weer een dag in het HHH, de dag sluipt langzaam tot zijn einde en als laatste nog even een paar dozen frites weggebakken voor de Crew.

Heeft onze super KOUDE KANT KOK TOEFIE met eiwit een lekkere stengel gemaakt, helaas mislukt, hoe kan dat nou Toef. Volgens hem ligt dat aan de eieren, die zijn hier anders dan in Nederland. Ja Toef wist je dat niet ligt aan het tijdverschil, of misschien zijn het wel haneneieren want het gezegde luidt toch ook Wie een Haan slacht krijgt windeieren.
Misschien moet je een keer proberen links om te kloppen.

En zoals jullie misschien weten sommige mensen kom je overal tegen, Nederlanders, Engelsen maar vooral Duitsers.
En zoals het liedje luidt, HOE VINDT JE ZOIETS EEN DUITSER OP DE FIETS...............

Herr Oberste Kuchen Sturmbahn Fuhrer Renee Khranenbergh.
Geehrt mitt das gross kreutz denn Goldenen Schwantz und die medaille vor dem Butter und Eier Krieg.
Opie ich hab dein fahrrad wieder eingeforderd, biss bald.

Tot later, Jeroen

A day off

2010-02-24T17:58:00.000-08:00

Today wednesday me and my roommate J W may enjoy a day off.
Lekker, uitgeslapen, met thuis gebeld en lekker ontbeten in het Holliday Inn.
Het tegende een beetje maar dat laten wij als Nederlandse jongens toch niet onze vrije dag verpasten. tegen 11 .00 uur op de fiets voor een tochtje naar het oude vissersdorpje Steveston Village.

Via de Oval waar het dames schaatsen, de 5000 meter op het punt stond te beginnen, overal uitgedoste Oranje supporters, hebben die soms allemaal mijn blog gelezen.......zijn wij op weg gegaan. Bij een agent evenm de weg gevraagt en werd daar nog gauw even door een plaatselijk tv station geinterviewd over mijn mooie geel met blauwe OV fiets en toen op weg.

Het valt wel mee dat fietsen ongeveer 20 minuten, an me hoela, bijna 1 uur heeft de tocht geduurd maar zeker de moeite waard.
We wilden even gaan Whale watching maar dat ging niet door want het regende een beetje en anders zijn de walvissen bang dat ze nat worden.
Even geshopd en toen de terugreis aanvaard.

Met de sky train nog even naar down town geweest en toen lekker terug naar het hotel, lekker relaxen.
Vanavond nog even een interview met de krant en dan slapen en morgen er weer fris tegen aan.

Groeten Vippie.

Vervolg

2010-02-24T17:31:00.000-08:00

Wat een avond, samen met Jeroen, Peter en Karel naar de Ijshockey kwalificatie wedstrijd Noorwegen tegen Slovakije geweest.
Om 20.00 uur met een redelijke rustige sky train naar Down Town, dan ongeveer 10 minuten lopen tussen allemaal in carnavalesk uitgedoste malloten naar het stadion. Zouden wij nederlanders toch nooit doen, kunnen wij nog een voorbeeld aan nemen.

Door de controle en wie werd er tot op het bot gefouilleerd.......ja Karel moet je maar geen rugzak meenemen.

Eindelijk in het stadiom aangekomen hebben we nog zeker 10 minuten gelopen om op onze zitplaatsen te komen, Jeroen links of rechts af..............

Op rij 7 gezeten met bekende van hoe kan het ook anders Karel werd om 21.00 uur aangevangen met de wedstrijd.

Elk dood spel moment wordt door de speaker in het stadion aangegrepen om de mensen aan te sporen om NOISE te maken, het Hammond orgel staat hier overuren te maken.

Al in de eerst 5 minuten was het raak, een Noorse speler beukt een Sloveen zowat onder he IJsbaan, onderuit en hij bleef dan ook bewegenloos op de koude ijsvloer liggen.
Enkele heren in het blauwe vrijwilligers tenue kwamen aangeschaatst en in de haast werd een brancard geregeld. Het gehele circus heeft toch zeker 10 tot 15 minuten geduurd eer de onfortuinlijke speler werd afgevoerd.
Een grote rode spot achterlatend op de ijsvloer waar deze niet hoort te zijn. Er werd even geschraapt en schoon is mijn....................Danclan.

5 minuten straf voor de dader en prompt 2 nul voor Slovenie.
Wat een wervelende wedstrijd hebben we gezien, de heren werden af en toe geplet tussen de boarding en tegenstander, ze moeten vol blauwe plekken zitten ondanks de Michelain achtige outfits.
Allemaal lijken ze te klein en zwaar voor hun lengte.

De eindstand werd uiteindelijk 5 tegen 4 voor Slovenie, wat een game om nooit te vergeten.
Daarna in de meute terug naar de sky train, om op advies van Jeroen eerst verder naar down town te gaan en dan over te stappen naar onze eindbestemming, goed gedaan jochie nu konden we inderdaad zitten, knappe koppen werken er bij............

om 0.30 uur moe maar voldaan te bed gegaan.

Tot later Jeroen.

Brons met een zwart randje?

2010-02-23T18:18:00.000-08:00

Wat een dag, een zekere gouden medaille voor Sven werd een debakel. De verkeerde baan nemen betekend in de termen van het spoor de werkeerde wissel nemen. Je komt dan niet daar uit waar je eigenlijk wilt komen.
Bij de NS neem je dan gewoon een retourtje, maar bij schaatsen?

Sven wat de oorzaak dan ook mag zijn het is verschrikkelijk, wat een tijd zou het anders geweest zijn, een nieuw Olympische record. Helaas voor jou maar ook zeker voor ons het heeft niet zo mogen zijn.

Maar we zouden een wereld prestatie bijna vergeten, onze Bob, brons met zeker een gouden randje. Geniet van deze medaille al had je hem misschien liever op een andere wijze willen winnen.

in de sport, en daar weet jij alles van ligt winnen en verliezen in 1 honderste van een seconde.
Hopenlijk heb jij een wereld huldiging in het HHH, samen met al die Nederlanders die speciaal voor jou komen, genniet ervan. Gefeliciteerd.

Vandaag een drukke dag gehad en alvast het een en ander voorbereid voor morgen. B en namenlijk vrij en zo is het voor de achterblijvers iets makkelijker. Mise en place staat klaar heren.
Werk ze. Vanavond ga ik met een aantal collega's naar een IJshockey wedstrijd in Vancouver down toun. Ben benieuwd hoe het er aan toe gaat bij deze netionale sport van de Canadezen, laat me verrassen...........................

Wat ik morgen ga doen zie ik dan wel weer eerst uitslapen en dan een lekkere relaxte dag, 's avonds nog even gauw een interview met de Stentor(regionale krant) en dan slapen en donderdag weer fris op.

De groeten en tot gauw, Jeroen alias Vippie.

Ja ja

2010-02-22T18:36:00.000-08:00

Ja lezers deze stayer heeft ook gisteren en vandaag toch maar weer mooi de eindstreep gehaald.
wat een feest hé boys, en de huldiging. Ik weet nog wel dat Guus Wust door Ireen Meeuwis werd gefeliciteerd. Hierna begon de band van Ireen Meeuwis kedeng, kedeng te spelen. Om kippenvel van te krijgen.
Zie je wel valt dus allemaal nog wel mee.

Lekker geslapen en fris na het fietsen begonnen.

Vandaag lekker rustig, 3 directe collega´s waren een lekker dagje vrij, is jullie gegund heren.
Hoe waren de bergen, en nog beren op de weg tegen gekomen soms.

Verder de normale dagelijkse dingen voltooid, alleen vanmiddag begon de pijn in mijn ledematen weer op te spelen, zijn niet meer gewend op onze leeftijd om hele dagen te staan en dat al 18 dagen aaneen gesloten.

Ook is aan bepaalde collega´s al te merken dat ze 3 weken van het nest af zijn, de dames onder ons hebben af en toe last van bepaalde opmerkingen. Kim laat je niet kisten ik sta achter je.

Vanavond mijn interview voor radio Oost om 23.45 uur Canadese tijd. Luisteren hé.

Groeten en tot later.
Vippie.

Meid,meid, meid wat een race.

2010-02-21T18:04:00.000-08:00

Ireen wat ben je toch groots, tijdens het inrijden leek je wel een IJSKONIJN OP SCHAATSEN, tijdens de ritten die voor je reden liet je niets blijken van de spanning die in je lijf zat. Jou race ging je vol in, je vrat het ijs gewoon op, wat een gouden race bleek te zijn.

Wat hebben wij in spanning gezeten, wij, Rene, Chris, Petra en ikzelf kregen van Hans kaarten om erbij te mogen zijn. hans nog bedankt voor deze grandioze middag.

Gezeten op rij 7 stoel 7,8,9,10 met links van ons de Japanners, links voor Amerikanen, voor ons gelukkig landgenoten, achter ons Tjechen en naast ons ook Nederlanders en verder werden we ingesloten door, je raad het al Canadezen.

de sfeer zat er vanaf het moment van binnen komst al goed in en KLEINTLE PILS vergrootte dat gevoel alleen maar.

Tijdens alle races van onze 3 andere dames werd de spanning opgebouwd totdat Ireen moest, wat een tijd en dan maar wachten op de concurrentie. de ene na de andere vrouw kwam bij lange na niet aan de tijd van Ireen, en wij maar duimen van niet te snel te rijden zodat we weer iets te vieren hebben vanavond.

De een na laatste rit en toen wisten we het het is in ieder geval brons, en toen Nesbit, wat een tussen tijden en op de streep.........................

De tranen welden op bij ons Nederlanders.

GOUD HAANTJE. Van IJSKONIJN veranderde je in een SOFTIJS KONIJN met bovenop een grote toef oranje slagroom met kersje.

En de huldiging in de Oval, het volkslied om kippenvel van te krijgen.
En die vlaggendragers, de Mountain Police alleen het allemaal in de pas lopen hebben ze nog niet onder de knie, moeten ze maar les gaan nemen bij Ankie van Grunsven.

Nu vanavond de grote huldiging in het HHH en wij zij er natuurlijk bij samen met 3000uitzinnige nederlanders want buitenlanders zijn niet welkom op dit volksfeest.

Wat er gaat gebeuren laten we over ons heen komen, en dinsdag de limo gaat niet door, maken ze je blij met een dooie lunch. Geeft niets ben toch al een vippie.

Morgen hebben Stoof, Opa, Clinten mister lotus lekker een dagje vrij, geniet ervan boys jullie hebben het verdient. Wij doen het werk wel je hebt per slot van rekening luxe paarden en werkpaarden en ik behoor bij de .....................

Groeten en tot later, Jeroen allias Vippie.

En dat is 2

2010-02-20T18:24:00.000-08:00

Goud he, klasse man wat een race.
Dat zal een uitbundende huldiging worden vanavond in het HHH.
Vandaag heeft vanaf 12.00 uur er een rij voor het huis gestaan met een wacht tijd van 4 uur. Wat moeten die Canadezen wel niet overhebben om ons Holland Heineken Huis te beleven, gekkewerk.

Vandaag was iedereen er weer volop en hebben besloten om allemaal om 16.00 uur klaar te zijn zodat we de strijd der titanen konden bekijken, aan de slag dus maar.

Om 12.00 uur kwam er hulp van uit onverwachte hoek, Loejo kwam ons versterken.
Zij mocht aan de boter, hebben we tijdesn de kerstdagen roomboter lammetjes op de tafel staan wij hadden ons eigen BOTERBABBELAARTJE.

Loejo wat staat dat zwarte pakje je ontzettend goed, alleen dat staartje........
Lekker gezellig dat jij er was, jij brengt sfeer in de keuken, en dat bij de heren die al bijna 3 weken van huis zijn valt dat zeker in goede aarde.
Kom je ons nog een keertje helpen.

Over bijnamen gesproken ik heb er nog een weten op te pikken, Clint is ook in het HHH gesignaleerd.

Vanmiddag klaar dachten we werd er verzocht of we nog 3 salades voor de foodplaze wilden maken, natuurlijk zijn er toch, daarna even anderhalf uur geholpen in de counter, wat een drukte, samen met Collin honderd broodjes en tientallen salade shakes gemaakt. Zo dames jullie kunnen weer even voort.

Vanavond dan een grote huldiging, maar ik blijf in het hotel, lekker uitrusten. ben ik nu wel een keer aan toe.

Groeten en tot de volgende keer maar weer.
P.S. wortd die fontein nou nog een keer oranje of hoe zit dat.

Jeroen

Vrijdag

2010-02-19T19:36:00.000-08:00

Vandaag na de huldiging van gisteren een moeilijke start gemaakt en niet alleen ik maar bijna de hele crew van de koude keuken incl. Francois. Na een paar goede koppen koffie en enkele goede gesprekken op niveau begon de dag verder lekker ontspannen.

Salade bekers, roggebrood met spek, tomaten en komkommers snijden en natuurlijk zalm hakken. Dat zijn zo´s beetje mijn en onze dagelijkse bezig heden.
Vanmorgen net voor de lunch werden Rene K en Toeffie een beetje rebels, Jeroen de kok van Randstad kan hier over meepraten, 2 deksels achter je tegen elkaar slaan geeft een schrik reactie die je niet gauw vergeet. Bijna verdwenen 2 koks, Jeroen en Francois in de braadslede van schrik. Er werd gevloekt en getiert en Rene K kwam niet mee bij van het lachten.
Verveling misschien.

Ook opa is vandaag 2 keer jarig geweest, van harte nog kerel.

Vanmiddag redelijk vroeg vrij en ben samen met Toef naar Vancouver down town geweest.
Wat een volk, eerst staan in de skytrain en dan in de stad nog veel drukker. Een dubbele big mac gegeten en daarna verder geslenterd en voor Toeffie op zoek naar Ugs voor zijn kleine meid.
Niet gevonden tot zover.

En daar was hij of zij dan de olympische vlam, achter een hetwerk verscholen konden we door het gaas heen enkele foto´s maken een waanzinnig schouwspel.

Hierna terug met de sky train naar het opstap station, wat een rij voor het instappen en we mochten door lopen als we beloofden bij aankomst op onze eindbestemming als nog een kaartje te kopen. Wij Nederlanders houden van zwart rijden dus...................

Alleen als je met Toef in de trein gaat heb je wel 3 stations nodig om op de goede plek te komen, vertrouw dus nooit een.......................

Morgen hopenlijk weer een huldiging dan spreken we elkaar weer,

groeten uit canada, Jeroen.

Dipje

2010-02-18T18:18:00.000-08:00

Zo na mijn dipje van gisteren ben ik vandaag redelijk fris opgestaan, nou ja fris.

Gister avond heb ik om 19.00 uur mijn stoute schoenen uitgetrokken en ben in mijn bed gedoken, Erica was er toch niet voor een avond knuffel. Was ik net in dromenland, waar ik van droomde willen jullie niet weten gaat de telefoon. Mijn goede collega Rene K of ik toe was aan een kraantje, lees biertje.

Nee laat ik verstandig zijn en heb dan ook het aanlokkelijked aanbod afgeslagen.
Ben ik net goed en wel weer in het vervolg van mijn abrupt verstoorde droom wordt er op de deur gebonkt, staat onzer aller beste Turk Toeffie voor de deur, hoe het ging, goed snauw ik en ga weer naar bed.

Om 22.00 uur mijn kamer genoot en weer wakker, verder een slaaprijke nacht gehad en vanochtend redelijk fris opgestaan.

Wat er vandaag allemaal gebeurt is kan bijna niet in 1 blog verhaal maar zal toch mijn best doen.

1e Het fietsen in Vancouver blijft toch moeilijk, in Nederland doen we net of de hele rijbaan van ons is ook hier proberen we dat en dat lukt ons aardig. Verkeersovertredingen begaan we aan de lopende band en die Canadezen maar netjes wachten en vriendelijk glimlachen en knikken. Onderwijl denkend die ....buiten landers.

Fiets je met 2 personen naast elkaar en ben je altijd gewend om bij het HHH rechtuit te fietsen maar je mede fietser Rene B denkt daar heel anders over daar komen dan ongelukken van als je opeens afslaat. Een bebloede vinger en gekrengte eer maar dat is dan ook alles.

2e de fontijn wil maar niet kleuren, ook niet na enkele liters kleurstof en ook de bubbels komen niet echt na meerdere flessen zeep. Hebben ze hier in Canada alleen natuurlijk afbreekbaar afwasmiddel misschien.

3e De senioren onder de lezers hebben misschien nog wel weet van de BOTER OORLOG van enkele tientallen jaren geleden, de boter was niet op te krijgen, nou hier is ook een kleine boter oorlog aan het ontstaan tussen rene B en Rene K. Wat wil nou het geval Rene K heeft gisteren enkele boter rollen gemaakt, menende dat dat voor meerder dagen zou zijn, wat schetst nou zijn verbazing, boter op.

Is Rene K vandaag minstens 2 uur bezig geweest met het draaien van boterrollen ipv. duimen zo dat hij geen boter meer kan zien.
Glimt daarom Rene B zijn hoofd zo, heeft Rene k er misschien zijn hand opgelegd?
Wordt zeker vervolgd.

4e als het hotel waar we nu zitten normaal niet volgeboekt is en nu wel dan kunnen er kleine problemen ontstaan.
Zoals bij 2 koks van Randstad, die gisteren avond de schrik van hun leven kregen. In hun badkamer dreven de overblijfselen van de overige gasten van het hotel.
Ze konden letterlijk zien en ruiken wat deze mensen de dag ervoor gegeten hadden.
Riool verstopping.

Een 2 uur durend spel tussen hotel en kok werd beslist in het voordeel van de kok, tenminste dat dacht hij. Een andere kamer werd geregeld echter om 5 uur heden morgen diende hij de kamer te verlaten met medeneming van zijn 2 koffers omdat deze kamer gereserveerd was door een andere gast.
Wordt ook vervolgd.

5e Chocolade heeft toch een bepaalde aantrekkings kracht op het zwakke geslacht dat is ook vandaag wel weer bewezen.
Onze patissier Toeffie was lekker in de weer met zijn spuitzak tot er een van de dames de koude keuken binnen kwam, er moest natuurlijk geproefd worden, echter de proef-sessie liep een beetje uit de hand. De chocolade zat niet alleen in maar ook zeker buiten de mond. De dame in kwestie nam zonder nadenken het heft in eigen hand en zo werd er vakkundig wraak genomen.
Toeffie vanaf nu zullen wij je ons moorkoppie noemen.

6e en als laatste, hebben jullie allemaal het schaatsen gezien?
Wat een rot Canadezen he, 2 honderdste, maar zilver en brons klasse dames, werd ook tijd anders zouden dit ipv de spelen met de meeste medailles de spelen met de minste medailles worden.
Goed gedaan dames, maar vanavond geen huldiging want ze moeten fit zijn voor over 2 dagen. Dan maar een groot feest maken.

dat was het voor nu, groeten uit een zonnig Vancouver'

Jeroen

P.S.

2010-02-17T18:21:00.000-08:00

Ja zit ik in een dip en ben ik toe aan een terpje is ze er niet...............................
Ericaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa waar ben jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Zo de helft zit erop

2010-02-17T17:13:00.000-08:00

Ja de helft zit erop voor ons, niet dat ik het niet naar de zin heb maar toch verlang ik langzaam naar................................

Wat een dag gisteren en ook vandaag, Zalm tartaar gemaakt, gelukkig hebben wij in Nederland Haring van ongeveer 20 cm lang en die eten we zo uit het handje, hebben ze hier bedacht dat de zijde zalm van ongeveer 50 cm lengte tot tartaar gehakt moeten worden. Kok wat een vak.
Gelukkig hebben we scherpe messen, hakken dus maar.
En niet 1 maar wel 4r dozen met meerdere zijden zalm dienen gehakt te worden, hebben alle gasten van ons dan geen eigen tanden dat ze gehakte vis krijgen voor geschoteld, toch.

Morgen zullen de tomaten en komkommers ook wel weer langs komen, en de Chinese leverancier heeft zijn familie ook weer van stal gehaald.

Verder raken we al aardig op elkaar ingespeeld, elke dag hetzelfde ritueel, de Aziatische dames staan voor het crew restaurant hun oefeningen te doen met sabel en het werk bij ons in de productie keuken veranderd ook niet veel. Af en toe een snelle lunch er tussen door maar voor de rest is het goed te doen.

Stond alleen vandaag met een dipje op uit bed en die heb ik de gehele dag bij me gehouden, lastig voor mezelf maar niet voor mijn collega´s, kan goed toneelspelen vind ik zelf.

Mocht van Toefie vandaag lekker vroeg naar huis en dat heb ik dan ook met beide handen aangenomen, lekker uitrusten in het hotel en mijn blog bijwerken.

Toen ik op de fiets terug reed stond de zon vol aan de wolkenloze hemel, wat een land en die bergen.........

Volgens de berichten blijft het zo.
En die fontijn voor het crew restaurant blijft die kleurloos, volgens inzijders zijn 5 flessen kleurstof niet genoeg om een vleugje oranje te kweken.
Misschien is bietensap een optie.

Groeten uit Vancouver, Jeroen.

Dinsdag

2010-02-16T18:46:00.000-08:00

Zo de helft van ons verblijf hier in Canada zit er bijna op, morgen zitten we precies op de helft en weer geen medaille vandaag. Jammer hoor.

Vanmorgen als een van de weinige koks op mijn eigen Renate fiets naar het HHH gepaddeld, lekker ontspannen zo in je eentje. Als je al een ochtend humeur hebt hoef je het niet te laten merken, niemand merkt het toch. En na zo'n ritje kom je wakker aan in het HHH.

Vandaag bleek dat ons chef Toeffie boven de dienst in de Lodge ging overnemen, klasse collega. Wim mocht naar het schaatsen.

De Lodge is 1 van de 2 restaurants in het Holland Heineken Huis en zit zowel met de lunch als 2 keer met het diner vol, en dat met zo'n kleine keuken alle gasten verwennen, is een echte uitdaging, zou het niet na doen?

Vandaag de dagelijks dingen gedaan en vanmiddag mochten alle Randstad koks naar het schaatsen toe, jaloers, ja natuurlijk maar gun het hen ook hoor, maar was liever zelf gegaan.

Maar misschien komt mijn tijd nog wel?
Vanmiddag de verdere mise en place afgemaakt en een leuk Hollands bittergarnituur gemaakt. Bestaande uit Zuurkool rolletjes omwikkeld met spek, Rookworst met een toefje Boerenkool.

Volgende week maandag weer een radio intervieuw met RTV Oost over het hoe en wat hier.

Vanavond wel een fiets gelukkig en ga niet naar het HHH te veel canadezen, IJshochey he.
Lekker relaxen in het hotel.

Groeten en tot later.

Jeroen.

Gelukkig nieuwjaar

2010-02-15T20:00:00.000-08:00

Ja echt waar, gisteren oud en nieuw gevierd, voor de Chinezen is vandaag het jaar 4707 begonnen so happy newyear, met een groots vuurwerk bij het HHH werd het nieuwejaar ingeschoten.

Vandaag mocht ik daarom uitslapen en wel tot 9.00 uur, lekker alleen als Remi op de fiets lekker ontspannen ontbeten en toen aan de slag.
het zijn al met al redelijk relaxte dagen, goede mise en place he.
2 collega´s zijn naar het schaatsen toe ben best jaloers mag je best weten, zouden zij ook zijn werd mij verzekerd.

Nog even tussen de bedrijven door op de foto met de MOUNTAIN POLICE, cool.
Verder weinig bijzonderheden vandaag en lekker vroeg vrij 6 uur, alleen door het schaatsen geen fiets.
Loopt het schaatsen ook nog 1 uur uit, geen Nederlandse Samboni zeker.
En ook al geen medaille, moet niet gekker worden.

Landgenoten kom toch terug met die fiets, ik wil naar mijn hotel lekker ontspannen. Moet mijn blog nog bijwerken en een stukje voor de nieuwsbrief schrijven.

Dan maar een biertje aan de bar in het HHH op zoek naar mijn aanwezige collega´s, kan toch pas om 9 uur terug voor een fiets.
Alleen geen koks te zien dus dan nog maar een poging wagen voor een snelle ov fiets, ongeveer 3 kwartier gewacht en ja hoor daar komt mijn vervoermiddel van deze weken.
En wat voor een fiets, heb ik het goed gezien, wie is de berijdster, een schaatster, zie ik het goed, even mijn ogen uitwrijven. Ja hoor Renate Groenewold, even een foto en dan mag ik op het warme zadel van deze fantastische schaatster zitten, wat een ervaring. Valt dat uur wachten toch mooi in het niet.

Verder worden er natuurlijk onder de collega´s bijnamen verzonnen, we hebben opa, stoof, vippie.

Opa is Rene B, stoof is Francois en Vippie? ja wie zou dat nou zijn.
Ik natuurlijk heb ik te danken aan mijn radio en tv optreden.
Bedankt hoor.

Tot later Jeroen.

Goud he

2010-02-14T17:16:00.001-08:00

We hebben goud, Vancouver heet niet voor niets Svencouver, goed gedaan jochie, wat een race, vol overgave storte Sven zich op het ijs. Niets en niemand kom hem tegen houden, helemaal alleen zonder voordeel van het als laatste te mogen starten heeft hij gereden voor wat hij waard was en dat was en is GOUD. Klasse joh.

En dan de huldiging in het HHH, om half negen werd de feest vreugde langzaam opgevoerd door het draaien van echte Nederlandse feestnummers.
De sfeer zat er natuurlijk de hele dag al goed in maar toch.

Daarna kwam onze mascotte Tjemp op het podium om de feest vreugde alleen maar te vergroten, was toch niet nodig.

Wat een prettig gestoorde gasten moeten die Canadezen gedacht hebben.
Oranje haar, de Nederlandse vlag op de wangen en hossen en zingen.

En dan om 21.00 uur SVEN, onder luid gejuich, geklap en gespring werd hij ontvangen door Humberto Tan, alleen maar lovende woorden voor onze kampioen, terecht natuurlijk.

Daarna kwam miss Olympick Erica Terpstra Sven een aandenken brengen, want de officiele medaille uitreiking is pas zondag.
Vanuit de zaal werd er een grote gouden medaille het podium op gedragen, met de medaille boven zijn hoofd werd hij toegezongen. Hierna gooide hij de medaille in het publiek, jammer deze zijn ze nu kwijt en ze hebben er maar 1. De volgende gouden huldiging...........................................

Na dit spectakel het volgende spectakel, Marco Borsato, wat een feest.

Van onze vliegende reporter tep plekke ook nog het een en ander vernomen,
- er vallen mensen uit bedden en baden
- er wordt een geel met blauwe fiets gestolen en later worden er 400 terug gevonden
- er worden hotel sleutels verloren en in een andere kamer teruggevonden
- er worden mensen slapend op de wc gevonden

Wordt vervolgd.
Jeroen

Wij zijn Albron

2010-02-12T20:45:00.000-08:00

Wat een show

2010-02-12T20:02:00.000-08:00

Hebben jullie het gezien, wij wel en we maakten er deel van uit,
kippenvel op heel mijn body en tot tranen toe geroerd. Samen met Rene K, John Willem, Francois,Collin, Petra en ondergetekende hebben we volspanning genoten.

Dit is volstrekt niet overdreven, tussen al die vele Canadezen en Nederlanders dit evenement mee te mogen maken is natuurlijk uniek en komt nooit weer terug.
Laten we van dit moment genieten en dat doe ik zeker ook al heb ik pijn in allebei mijn knieën en voeten ik ga door. Zoals al mijn collega´s voor dat ene doel gaan, ´de gasten moeten kunnen genieten van het geen wij hen presenteren op culinair gebied´.
En dat gaat met deze crew zeker lukken, London don´t be afraid, we will be part of it.

En nu maar hopen op dat ene, dat grootse, dat unieke moment, BRONS, ZILVER of misschien zelfs wel GOUD en dat we dan bij de huldiging mogen zijn.
Vooraan staan en denken van ZO HEBBEN WIJ DAT NIET EVEN MOOI GEFIKST.

Dat zal ons allemaal in Nederland maar vooral een ieder die in Vancouver is een adrenaline shot geven waar we nog jaren lang aan zullen denken.

Wij Albronners zijn nu al een grote familie, broers, zussen, familie van elkaar. Ik ben blij dat ik hier een onderdeel van ben en had dit nooit en te nimmer willen missen.

Duimen voor de sporters en tot ziens.

Jeroen.

Radio

2010-02-12T17:51:00.001-08:00

Denken jullie eraan zaterdagochtend 9 uur in Cappuchino bij de NCRV een live interview met mij. groeten en luisteren he.

Opening Winterspelen 2010

2010-02-12T17:20:00.000-08:00

Ja vandaag gaat het dan eindelijk beginnen, we zijn er klaar voor samen met mijn collega's staan we voor een van de grootsts sportieve uitdagingen van dit jaar. Zowel voor de sporters als voor ons Albronners, Randstatters etc.

Gisteren is de opening van het HHH al gevierd en na het werk zijn we even gaan buurten, ziet er mooi uit maar als er morgen medailles gewonnen worden dan zullen we wel kippenvel krijgen als we er tussen mogen staan.
Wat een omgeving om in te mogen werken en te recreeren.

Ook vind ik het leuk dat mijn Albron collega's mijn blog doorgestuurd hebben naar familie, vrienden en bekenden, want wat ik mee maak maken mijn collega's ook zeker mee. Reacties zijn van harte welkom.
Het gedoe met onze stalen rossen (fietsen) is gelukkig ook opgelost, de fietsen rijden weer op tijd nu de treinen nog.

Vanmorgen van Collin zijn ketting gebroken, maar hij was ruim voor aanvang van de dienst in het HHH, misschien kan hij dit jaar wel meedoen aan het Nederlands kampioenschap steppen in Kamperzeedijk (ligt bij Kampen).

Vandaag leuke Zalm tartaar hapjes gemaakt voor een bitter garnituur voor de Bobo's, verder de dagelijkse dingen gedaan. Alleen de tomaten en komkommers ontbraken vandaag op het menu, ook de sla was afwezig.
Arme Chinees geen inkomsten vandaag, hebben hij en zijn familie ook een keer een vrije dag.
Collin en ik waren vandaag lekker vroeg vrij en gaan zo meteen de opening in het Holland Heineken Huis meemaken, zal wel groots zijn met al die feestende Nederlanders en zeker ook Canadezen.
Gisteren bij de eerst avond openstelling van het HHH zijn er ongeveer 2000 voornamenlijk Canadezen geweest, overweldigend vonden ze het heb ik vernomen.

In Vancouver down touw hebben de Duitsers ook een soort HHH proberen te bouwen, een grote tent maar alleen toegankelijk voor vips, ze kunnen toch zeker ook niet zo feesten als wij Nederlanders. Moeten ze bij ons maar eens komen kijken, kunnen ze nog wat van leren.

Geniet allemaal van de opening op de televisie wij doen het wel vanuit het HHH.

Groeten Jeroen. Collin zit tegenover mij,
van hem vast ook wel de groeten aan allen in Nederland.

Op de wijs van `´Een ballon, een ballon, een ballonnetje

2010-02-11T21:02:00.000-08:00

Een tomaat, een tomaat, een tomaatje, een tomaatje, dat ligt op de bank, en nu wassen en nu snijden en ...................................
Ja dat doen we nou hier in het Vancouver van de Olympische spelen.
10 dozen gisteren en 10 dozen vandaag, en dat is nog niet alles ook de komkommers ontbreken niet.
De messen en ons humeur hebben er zeker onder te lijden, snijden, snijden en nog eens snijden, maar je moet maar zo denken we zijn erbij, en hoe.
En ik maar denken dat Sonja bakker op haar retour was, maar hier in Canada leeft ze volop voort gezien het aantal tomaten en komkommers dat elke dag op gaat. En niet te vergeten de vele zakken sla.
De Chinees die de sla levert heeft vast en zeker zijn hele familie opgetrommeld inclusief opa, oma, zus, broer, neef, nicht etc. om te wassen, snijden en in te pakken.
Hij heeft nu ook geen ossenwagen meer maar een bakfiets. Doen we toch nog een beetje aan ontwikkelings samenwerking.

Verder gaat alles goed en vandaag, donderdag is om 16.00 uur het HHH officieel geopend, vanavond al de eerst gasten mogen ontvangen in de diverse restaurants.
Het geheel ziet er erg gelikt uit en zelfs Erica is zeer in haar nopjes, we hebben met z´n allen even geknuffeld om de zaamhorigheid te vergroten, mocht die nog niet aanwezig zijn.

Vandaag nog een aanvraag gehad voor een rechtstreeks radio interview met de NCRV aanstaande zaterdag ochtend om 9.00 uur Nederlandse tijd, hier dus 0.00 uur. Dus laat slapen gaan.
Ook op de foto geweest met mister studio sport Humberto Tan, leuk en goed dat hij ven de gelegenheid nam om naar de keuken te komen.

Verder heeft het hier de gehele dag geregend, kunnen jullie niet een beetje van de bij jullie gevallen sneeuw hierheen sturen, we zitten er on te springen.
Vallen we nog niet genoeg op op onze geel met blauwe fietsen hebben we vandaag een groene poncho gekregen. Gespot een groen klein Vancouveriaans vrouwtje, je hebt ze ook in de vorm van een Vancouveriaanse mannetje.

Morgen de grote openings ceremonie, en dan gaan we los, we spreken elkaar weer en geniet van de beelden uit Vancouver. Doei.

Jeroen.

Bijna

2010-02-09T16:44:00.000-08:00

Nog 2dagen dan gaat het HHH voor de gasten van de Olympische spelen open, nu begint het HHH ergens op te lijken. het gaat nu hard en de laatste puntjes worden op de i gezet.
Vandaag met een dubbele bezetting, Albron en Randstad, dit om een ieder aan de te serveren gerechten te laten wennen. er zijn leuke gerechten bij die je thuis ook zeker kan maken zoals feta paté met een korstje van pijnboompitten, salie en andreasbonen.
Of een tartaartje van zalm op 3 manieren bereid.
het was alleen erg druk en iedereen moest zijn of haar plekje elke keer weer veilig stellen anders stuurde ze je zo van je plek af. Maar morgen gaan de mensen die op de verschillende lokatie staan daar heen dus krijgen we een beetje meer lucht hoop ik.

Er is om het HHH nu ook meer te merken van de O.S. meer politie en betere controle bij binnen komst. Gisteren om 17.00 uur een bomcheck gehad, alvast een oefening.

Vanavond komt de Olympische vlam bij het HHH aan, gisteren hebben enkele collega´s de vlam vast mogen houden, hij was wel uit maar zeker een ervaring die je niet weer mee zult maken. Vandaag om 5 uur vrij maar moet tot half 7 wachten op een fiets, is niet zo goed geregeld.

Maar ik ga weer tot typs.
Jeroen

Vancouvder 2010

2010-02-08T19:43:00.000-08:00

Ja daar ben ik weer, wat een dagen hebben we al achter de rug, zondag bij tijds begonnen en hebben kleine borrel garnituren in voren gemaakt. kleine spiesjes met kip, runderlende. Wat een gerijg, 2 collega´s van Albron nl. Rene en Rene hebben bijna de hele ochtend saté stokjes doormidden gesneden, het moesten KLEINE spiesjes worden. Na de lunch bleek dat er verder weinig te doen zou zijn dus we konden gaan. Na een kleine douche beurt zijn we down town Vancouver gegaan met de metro voor 2,50 enkele reis, wat een stad, er wonen hier wel erg veel chinezen, het is ook de grootste Chinese enclave buiten China ter wereld is mij verzekerd.
Overal zie je Chinezen gymnastiek doen op de openbare weg, moet je eens bij ons doen, verklaren ze je mooi voor gek.

We hebben een paar uur door de stad gezworven en zijn voor een biertje in een Ierse pub beland net in de super bowl, en volgens ons heeft de goede gewonnen aan de reacties van de pub gasten te horen.

Daarna zijn we gaan eten in een Koreaans all you can eat tentje, moet je tegen Nederlanders zeggen. Was lekker en zeker genoeg, zaten in een boot maar wel zonder schoenen, goed dat ik schone sokken aan had gedaan.

Vandaag maandag hebben we zeker 1000 bitterballen gemaakt van hutspot, hoe verzin je het. En morgen zeker nog zo veel, eiwit was op jammer hoor. Rene en Rene zijn er zeker ook klaar mee. 2 collega´s. De Canadese tv kwam nog wel opnames maken, we staan dus met onze ballen op tv zo gezegt.

Nu komen de spelen wel erg dicht bij maar het hhh is nog niet klaar, gaat nu wel hard mar nog even de tanden op elkaar en harde werken. En nu wachten op de sneeuw.

Tot zo ver Vancouver.,

Jeroen

2010-02-06T20:28:00.001-08:00

Wat een dag.

2010-02-06T19:49:00.001-08:00

Vrijdag om 2 uur op schiphol met 2 zware koffers, het begint dan toch een beetje te kriebelen. Als de meeste collega´s van Albron er zijn besluiten we om de koffers maar in te checken. Daarna nog even iets gedronken met mijn familie zodat zij ook voor de file uit de reis naar huis kunnen aanvaarden.

Om kwart over 4 dienen we bij de gate zijn zodat we aan boord kunnen. Wat een gedoe, eerst je laptop in een apart bakje, dan je veiligweids schoenen uit, riem af, zakken leeg, en dan door het electronische poortje. Gelukkig geen piep, wat een verlichting.

Dan aan boord, zit aan het gangpad bij de vleugel.
Een voorspoedige reis en we hebben 3 kwartier korter over de vlucht gedaan dan verwacht was. Goed eten en voldoende te drinken. Om kwart voor 3 geland en na bij de immigratiedienst te zijn geweest wachten op de koffer. Naar de gereed staande bussen en op naar het hotel, nog even iets gedronken en om half 10 plaatsolijke tijd, half 6 Nederlandse tijd naar bed.

Vandaag zaterdag om 7 uur opgestaan na een slechte nacht, heb het 12 uur, 1 uur, 2uur zien worden. Jetlag denkt ik. Ontbeten in het HHH en een rondleiding gekregen. Pas opgehaald om door de beveiliging te kunnen echter verkeerde foto, heb ik weer.

Na de lunch de kleding opgehaald en we zijn rustig aan begonnen met koken, ik sta deze periode in de koude keuken, gaaf hoor.
Na het avondeten een fiets ophalen, en wat blijkt onze namen komen op geen een lijst voor, dus geen fiets. na wat heen en weer gepraat en een iet wat geergerde persoon van de NS dan toch maar een fiets mits we zorgen dat we morgen op de lijst staan.
Hoeven wij toch niet voor te zorgen.
Maar nu hebben we een fiets krijgen we er ook nog een helmpje bij, Willempie. Het vlaggetje ontbreekt nog. Na een rit van ongeveer 15 kilometer, voor ons gevoel, bij het hotel aangekomen. Het blijken maar 5 kilometer te zijn. maar we zijn een echte bezienswaardigheid in Vancouver.

we gaan nog even iets drinken en morgen om 7 uur weer aan de slag, tot zo ver het eerste bericht uit Vancouver, tot later.

jeroen.

Eindelijk

2010-02-05T00:39:00.000-08:00

Ja daar gaan we dan, de grote dag is aangebroken, koffer gepakt, paspoort mee en verder genieten van deze dag.
Gisteren 2 interviews gegeven, 1 voor radio Oost en 1 voor TV Oost. Als je bij de berichten van woensdag kijkt en je klikt op Gerson Veenstra kun je het radio interview horen. Voor mijn TV optreden moet je naar www.edned.nl, onder donderdag En dan nog even dit.
Was leuk om mee te maken. Morgen een berichtje uit canada, als het mij lukt.
Verdere geen bijzonderheden, de groeten aan allen.
Jeroen.

Donderdag nog 1 dag

2010-02-04T04:39:00.000-08:00

Ja bijna, nog 1 nachtje slapen en dan op reis.
Vanmorgen een intervieuw bij radio Oost gehad in Zwolle en vanmiddag om half 6 een televisie optreden bij En nog even dit bij tv Oost.
Ook weer een hele ervaring, verder doorgaan met de voorbereidingen voor Vancouver.Voor enkele leuke sites verwijs ik jullie naar Albron.nl en oranjeinvancouver.com.
Misschien heb ik vandaag nog ander nieuws anders tot schrijfs.

Vandaag woensdag

2010-02-03T07:31:00.000-08:00

Vandaag weinig te melden, morgen wel een live intervieuw geven voor radio Oost om 11 uur. Ben benieuwd.
Tot later.
Jeroen.

Nog 3 dagen

2010-02-02T08:34:00.000-08:00

Nog 3 dagen te gaan en vandaag maar weer eens mijn koffer te voorschijn gehaald. Lijstje afgewerkt, kopieën gemaakt van al mijn waardevolle pasjes die ik meeneem zoals paspoort, I.D., rijbewijs en natuurlijk de rekening van mijn laptop. Krijg ik bij de douane ook geen probleem. Heb hem nl. gewoon in Nederland gekocht.
Krijg ook al de eerste vragen of ik nog iets leuk uit Canada mee kan nemen zoals Uggs, maat 35.

Verder alle kleding maar eens bij elkaar gezocht en misschien morgen nog even naar de winkel om het ontbrekende aan te schaffen.
Ook nog een lijstje maken wat ik verder mee wil nemen zoals drop, pindakaas en chocolade.
Verder geen bijzonderheden. Zie jullie morgen wel weer. Doei.

Nog even wachten.

2010-02-01T11:59:00.001-08:00

Zo mijn laatste werkdag zit er op, nu rustig naar de reisdag van aanstaande vrijdag toewerken. De laatste planningen doorgenomen, mijn vervanger ingewerkt, afspraken gemaakt en mijn collega succes gewenst de komende periode.
En nu rustig de week doorkomen, op Internet gezocht hoe je een jetlag kunt voorkomen en hoe je een beetje in vorm kunt blijven tijdens een 9 uur durende vlucht. Als je sport tijdens de vlucht moeten de rest van de passagiers geen last van je hebben, misschien mag ik in het bagageruim gaan fitnessen?

het interview met de Stentor staat ook met foto in de krant, ben benieuwd naar de reacties van de lezers.
Het laatste redactionele stukje aangeleverd voor de nieuwsbrief van Albron, het volgende verhaaltje zal ik voor de nieuwsbrief waarschijnlijk in de lucht of in canada typen.
Het is daar nog steeds 9 graden boven nul ben dus benieuwd want voor Winterspelen heb je toch echt vorst nodig volgens mij. Is de natuur helemaal van slag, opwarming van de aarde wordt genoemd maar merk er hier niets van is hier al een paar weken koud, te koud.
Tot zover deze dag.
Tot later. Jeroen

De laatste loodjes wegen.....................

2010-01-31T10:22:00.001-08:00

Here we go again, and yes it´s only 5 days before my plane takes of to Vancouver.

Wat een gedoe al die moeilijke buitenlandse woorden, maar met een woordenboek op school lukt het al aardig al zeg ik het zelf.
Ja de laatste crew bijeenkomst hebben we ook gehad en met z´n allen op de foto, wat een team staat daar.
Als laatste de benodigde bijzonderheden gehoord en de laatste vragen kunnen stellen. we gaan goed voorbereid op reis, het avontuur kan beginnen.
Op de lokatie waar ik normaal werk worden ze ook al een beetje zenuwachtig te, komt dat soms doordat ik begin te stressen, kan me niet voorstellen ben toch de rust zelve.
Volgende week alleen nog werken op maandag en dan rustig toe werken naar de reis.
See you soon and the best.
Jeroen.

Olympische Winterspelen 2010

2010-01-30T04:49:00.000-08:00

Ja daar ben ik weer. Op woensdag 13 januari als niet echte voetbal fan de grote crew bijeenkomst gehad in de Kuip te Rotterdam.
Wat een omgeving om de gehele crew van zowel Albron als Randstad te begroeten.
Ruim 300 mensen waren hierbij aanwezig met als speciale gaste onze miss Olympic Erica Terpstra.

Door middel van een waardige Olympische speech werden we nog enthouisiaster als we dat al niet waren. We werden op onze verantwoordelijkheden gewezen en de mensen van Heineken lieten zich ook niet onbetuigd. Wat te doen bij calamiteiten, hoe met elkaar om te gaan en ons als waardige vertegenwoordiger/ster van Nederland, Heineken, Albron en Randstad te gedragen.
Dat is natuurlijk vanzelf sprekend.

De crew kleding werd door 3 leden geshowed en natuurlijk werden de laatste virtuele beelden getoond van het HHH.
Op het laatste moment moesten er nog enkele formulieren aangevraagd worden zoals een werk vergunning.
Hebben wij niet in een ver verleden Amerika en dus ook Canada ontdekt.
Zijn wij als Nederlanders dan geen ere burgers van dat grote continent?
Waarom dan een werkvergunning aanvragen, of zijn ze soms bang dat we niet meer weggaan?
Het formulier invullen bezorgde mij ook hoofdbrekens, als Engels niet je sterkste taal is hebben ze de vragen ook in het Frans gesteld.
Wat ze allemaal wel niet willen weten, je hele familie wordt door gelicht. Valt me mee dat ze mijn gewicht niet willen weten.
En geef maar geen ja als antwoord op de vragen die ze stellen want dan is het over, goodby and see you later.
Tot zover weer bijgewerkt, tot de volgende keer.

jeroen.

Vancouver

2010-01-29T05:24:00.000-08:00

Nu dat ik dit stukje typ gaat er een natte sneeuwbui over Kampen, wat een sneeuw hebben we gehad he, sinds jaren. En in Vancouver moeten ze de sneeuw in laten vliegen. Hadden we eerder moeten weten, we hadden nog wel iets over. Ook het strooizout was op en dus dan maar gaan strooien met badzout met lavendel geur. Een ieder dacht dat de lente weer in het land was.

Maar nu begint het dan echt te kriebelen, nog 1 week vanaf nu en dan mag ik aan 1 van de grootste uitdagingen van mijn leven beginnen. Kan niet wachten, kan de tijd niet een beetje vooruit gezet worden.

Op dit moment zijn de kwartiermeesters al in Canada, het HHH krijgt vorm en ook de keukens zijn per boot aangekomen.
We hebben als Albronners de schone taak om een ieder die het HHH bezoekt te voorzien van hoogwaardige maaltijden en drankjes. gaat ons zeker lukken.

Mijn koffer ook maar eens van zolder gehaald, mag 46 kilo bagage meenemen, truien, sokken, hemden, sneeuw schoenen en al wat je nodig zou kunnen hebben.
Hoop dat er een goede wasserij in de buurt is want de was in het bad doen met douche schuim is erg primitief.

Ga zeker proberen om iets van het land te zien maar er tussen leven is toch ook uniek.

Mijn cursus Engels begint ook al zeker vruchten af te werpen, See you soon and good by.

Jeroen.

Vancouver

2010-01-28T10:47:00.000-08:00

Wie, ik
Wat, Olympische Winterspelen
Waar, Vancouver, Canada
Wanneer, februari 2010

Hoe? gewoon vragen, nadat ik vernomen had dat Albron opnieuw de catering ging verzorgen op de olympische spelen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en gereageerd. Was er voor mij misschien ook wel een plekje in de Olympische bobslee?
Helaas vol, maar misschien over 2 jaar in Londen, want wat is nu 2 jaar op een mensen leven.
Maar wat schetst mijn verbazing, na 2 weken een reactie of ik nog mee wil, wat een vraag natuurlijk wil ik mee. Na een gesprek en wat heen en weer gebel eindelijk het verlossende telefoontje. Ik kan gaan pakken.

Nu komen dan ook de eerste uitdagingen, geen paspoort, ga toch niet buiten Europa op vakantie, nog nooit gevlogen, maar daar kan ik wel aan wennen de reis duurt nl. ongeveer 9 uur. Ligt er wel aan of we wind mee of tegen hebben anders kan het wel een aantal uren schelen.

Nu dan eerst maar het Internet afzoeken naar berichten over Beijing, hoe het daar was, het moet een grote uitdaging geweest zijn en nu dan weer het zelfde in Canada.

Wat een organisatie gaat daar aan vooral met als enige verschil dat ik er dit jaar ook bij mag zijn, samen met ongeveer 30 Albron collega's

Mijn ideeën wisselen per internet bezoek en maken me alleen maar enthousiaster er nieuwsgieriger.

Op 19 november de eerste crew bijeenkomst, kennis maken met mijn mede Vancouverianen en de eerste berichten over het Holland Heineken Huis. Er wordt een video presentatie gehouden over hoe het HHH gaat worden, de beelden overtreffen mijn stoutste verwachtingen, zou het in het echt ook zo zijn of wordt het nog veel indrukwekkender?
Ben ik te enthousiast of is dat niet mogelijk?

Volgens de oud Olympianen zal het een feest van werken worden. Samen met mijn collega's en de vrijwilligers gaan we voor ongeveer 50.000 gasten de catering verzorgen. Ook voor mij is dat een wereldse uitdaging.
Nu dan ook nog maar gauw een cursus Engels bij de bieb opgehaald zodat ik goed gebekt in Canada aankom.
Hallo hoe do joe do? i am Jeroen, kok from Holland. Ik ben working in the Holland Heineken Huis, zie yoe later.

Jeroen.

2010-01-28T10:39:00.000-08:00

Vancouver

2010-01-27T12:21:00.001-08:00

Ja daar gaan we dan, op 5 februari aanstaande op weg naar een van mijn grootste uitdagingen in mijn leven tot nu toe. De olympische Winterspelen in Vancouver. Na ruim een half jaar gewacht te hebben is het bijna zover, ik ga samen met 28 collega's het eten verzorgen voor ongeveer 50.000 gasten in het Holland Heinekenhuis. Wat een uitdaging, maar het zal een hard werkende vakantie worden. Er zullen meerdere restaurants gecreerd worden en alle diners zullen bestaan uit een variatie van hoogwaardige culinaire ingredienten. Ik heb er erg veel zin in en laat me verrassen over het hoe en wat daar in het verre canada.